Monday, May 05, 2014

நாத்திகன் எப்போது உருபெறுகிறான்? (மினி தொடர்)


இறைவன் இருக்கிறானா இல்லையா என்கிற வாதம் ஒரு முடிவடையா வாதம். இதில் விசித்திரம் என்னவென்றால் இறைவன் இருக்கிறான் என்று ஏற்றுக்கொள்பவர்களை விட அவனை மறுக்கின்றவர்கள்தான் அவனைப் பற்றி அனுதினமும் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அவனைப் பற்றி பல விதங்களிலும் ஆய்வு செய்கிறார்கள். எதற்கு? அவன் இல்லை என்று நிரூபிப்பதற்கு! 

இறைவனை ஏற்றுக்கொள்கிறவர்களை ஆத்திகர்கள் என்றும் அவனை ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பவர்களை நாத்திகர்கள் என்றும் கூறுகிறோம். இதை ஆங்கிலத்தில் Theist and Atheist என்கிறார்கள். 

யாரும் பிறக்கும்போதே ஆத்திகனாகவோ அல்லது நாத்திகனாகவோ பிறப்பதில்லை. ஆனால்  ஒரு குழந்தை பிறக்கும்போது நாத்திகனாகத்தான் பிறக்கிறான் என்றும் அவன் காலப்போக்கில் அவனுடைய பெற்றோர்களின் தவறான வழிகாட்டுதலின் பேரில்தான் ஆத்திகனாகிறான் என்றும்  நாத்திகர்கள் வாதிடுவது வழக்கம். அது சரியல்ல. இறைவனை அறியாதவன் நாத்திகனல்ல. இறைவனை அறிந்தும் அவனை ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பவன்தான் நாத்திகன். ஒரு குழந்தை பிறக்கும்போது இறைவனை அறிந்திருப்பதில்லை. அறியாமல் இருக்கும் ஒருவனை அவனால் எவ்வாறு மறுக்க முடியும்?

ஒரு குழந்தை நல்லவனாவதும் தீயவனாவதும் அன்னை வளர்ப்பினிலே என்பார்கள். ஒருவன் ஆத்திகனாவதும் அல்லது நாத்திகனாவதும் கூட அப்படித்தான். அவனுடைய பெற்றோர்கள் யார், எந்த நம்பிக்கையைக் கொண்டிருப்பவர்கள் என்பதைச் சார்ந்துதான் அவனுடைய இறை நம்பிக்கையும் அமைகிறது. 

நம்முடைய பதிவுலகிலும் இறைவனை மறுத்து எழுதும் பதிவாளர்கள் பலர் உள்ளனர். அவர்கள் எப்போதிருந்து இறை மறுப்பாளர்களானார்கள்?  சிலர் தங்களுடைய வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட சில கசப்பான அனுபவங்களால் இறை மறுப்பாளர்களாக மாறியிருக்கலாம். வேறு சிலர் தங்களை ஒரு அறிவுஜீவியாக பிறர் மத்தியில் காட்டிக்கொள்வதற்காகவே திடீரென்று இத்தகைய நிலையை எடுத்திருக்கலாம். இன்னும் சிலர் உள்ளுக்குள் தீவிர ஆன்மீகவாதியாக இருந்துக்கொண்டு வெளியில் நாத்திக வேடம் தரித்தும் இருக்கலாம். மலர்கள் பலவிதம் என்பதுபோல் மனிதர்களும் பலவிதம்தான்.

ஒரு குழந்தை இறைவனைப் பற்றி முழுவதுமாக அறிந்துக்கொள்ளாமலே அவனை வழிபடத்துவங்கிவிடுகிறது. இதற்கு அவர்களை வளர்க்கும் பெற்றோரே காரணம். 'தப்பு செஞ்சா சாமி கண்ணெ குத்தும்' என்று பயமுறுத்தப்படாத குழந்தையே இல்லை எனலாம். 'சாமி எங்கம்மா இருக்கு?' என்று கேட்டால் 'எங்கும் இருக்கிறார்' என்று யாரும் பதிலளித்ததில்லை. 'அதோ, மேல' என்று ஆகாசத்தைத்தான் காட்டுவார்கள். 'மேல இருந்துக்கிட்டு உன்னையும் என்னையும் பாத்துக்கிட்டே இருக்கார். அதனால நீ என்ன தப்பு செஞ்சாலும் பாத்துருவார்... அதனாலத்தான் சொல்றேன், தப்பு செய்யாத!' என்பார்கள். குழந்தையும் அதை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டுவிடும். நாம் தப்பு செய்தால் சாமி நம்மை தண்டிக்கும் என்பதுதான் இறைவனைப் பற்றி ஒரு குழந்தை படிக்கும் முதல் பாலபாடம். 

ஆனால் இது முழுவதும் உண்மையல்ல என்பதை குழந்தையே தன்னுடைய வாழ்க்கையில் கண்டுணரும்போது, அதாவது அது தவறு செய்யும்போதெல்லாம் சாமியால் தண்டிக்கப்படாதபோது, 'அம்மா அன்னைக்கி சொன்னது சும்மாத்தான் போல' என்கிற ஒரு அலட்சியம் தோன்ற ஆரம்பிக்கிறது. பொய் சொல்லாதே, திருடாதே, பிறர் பொருளுக்கு ஆசைப் படாதே என்று தன்னை அறிவுறுத்தும் பெற்றோரே அதையெல்லாம் செய்வதை காணும் குழந்தைக்கு அவர்களுக்கு எவ்வித தண்டனையையும் சாமி கொடுக்கறா மாதிரி தெரியலையே என்று உணர ஆரம்பிக்கும்போதுதான் இறைவன் என்று ஒருவர் உண்மையில் இருக்கிறாரா என்கிற சந்தேகம் அதற்குள் ஏற்பட ஆரம்பிக்கிறது. காலப்போக்கில் அதுவே 'சாமியே இல்லை போலருக்குடா' என்கிற எண்ணத்தை மனதில் உறுதியாக்கிவிடுகிறது. 

பள்ளிப் பருவத்தில், 'குத்தம் செஞ்சா கண்ண குத்தும் சாமியே நீ நல்லவனா நடந்துக்கிட்டா நல்லதும் செய்யும்டா' என்ற அடுத்த பாடம் துவங்குகிறது. 'நீ பரிட்சையில பாசாகணுமா, சாமிக்கிட்ட கேளு. அப்பாவுக்கு ப்ரொமோஷன் வேணும்னு நீ கேட்டா சாமி குடுக்கும்.' இப்படி சாமி எதைக் கேட்டாலும் கொடுக்கும் என்கிற பாடம் அனைத்து குழந்தைகளுக்கும் மிகவும் பிடித்தமான விஷயம். இப்படியாக துவங்கும் வரம் கேட்கும் குணம் ஒரு காலத்தில் தனக்குப் பிடித்த கிரிக்கெட் அணி போட்டியில் வெற்றிப் பெற வேண்டும் சாமி என்றெல்லாம் கூட கேட்கும் அளவுக்குச் சென்று காலபோக்கில் தனக்கு கிடைக்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை தன்னுடைய எதிரிக்கு கிடைக்கக் கூடாது சாமி என்று கேட்கிற அளவுக்கு தரம் இறங்கிப் போகிறது. 

(சமீபத்தில் ஸ்மார்ட் ஃபோன் ஒன்று வேண்டும் என்று ஒருவன் சாமியிடம் கேட்பதும் பதிலுக்கு சாமி அவன் கன்னத்தில் அறைந்து ஸ்மார்ட் ஃபோன் வேண்டுமென்றால் கடைக்கு அல்லவா செல்ல வேண்டும் என்று கேட்பதாகவும் ஒரு பிரபல அலைபேசியின் விளம்பரத்தைப் பார்த்திருப்பீர்கள். இதுதான் நிதர்சனம். எது வேண்டுமானாலும் இறைவனிடம் கேட்டால் போதும் என்கிற மனப்பாங்கு இன்றும் நம்மில் பலரிடம் இருப்பதைக் காண முடிகிறது. )

அவன் கல்லூரி பருவத்தை அடைந்ததும்தான் அவனுடைய பகுத்தறியும் திறன் மேம்படுகிறது. தன் பெற்றோர்களின் முழுமையான கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்து விடுபட்டு தன்னைச் சுற்றிலும் நடப்பவைகளை கண்டுணர துவங்குகிறான். நண்பர்கள் வட்டம் விரிகிறது. தான் வணங்கும் இறைவன் மட்டுமல்லாமல் மற்ற பல இறைவன்களும் இருப்பதை காண்கிறான். எல்லா மதத்திற்கும் வெவ்வேறு இறைவன், வெவ்வேறு சடங்குகள், திருவிழாக்கள் இருப்பதையும் காணும் அவனுக்கு குழப்பம் ஏற்படுகிறது. 

கிறிஸ்தவனாக இருந்தால் எதற்காக ஒவ்வொரு ஞாயிறும் சர்ச்சுக்கு செல்ல வேண்டும், தன்னுடைய பாவங்களை பாதிரியாரிடம் அறிவிக்க வேண்டும் என்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. இந்துவாக இருந்தால் எதற்காக சுவாமி தரிசனம் செய்ய கோவிலுக்குச் சென்று மணிக்கணக்கில் வரிசையில் காத்திருக்க வேண்டும், சுவாமி அனைவருக்கும் பொதுதானே பிறகு எதற்கு வி.ஐ.பி வரிசை? எதற்கு சாமியை தரிசனம் செய்ய சீட்டு வாங்க வேண்டும்? எப்போதும் எந்த நேரத்திலும் தரிசனம் செய்ய முடியாமல் எதற்கு அவரை திரை போட்டு மறைக்க வேண்டும்? என்றெல்லாம் கேள்விகள் எழுகின்றன.

ஆனால்  இந்த கேள்விகளுக்கெல்லாம் 'சாமிய பத்தி இப்படியெல்லாம் பேசக் கூடாதுடா' என்கிற ஒரே பதிலைத்தான் பெற்றோர்களிடமிருந்து அவனால் பெற முடிகிறது. சிலர் இதை தந்தை சொல்லே மந்திரம் என்று கேட்டுக்கொள்கின்றனர். ஆனால் வேறு சிலரால் அது முடிவதில்லை.  தன்னுடைய கேள்விகளுக்கு சரியான பதில் சொல்ல முடியாமல் திணறும் பெற்றோருடைய இறை நம்பிக்கை அவனுக்கு ஒரு முட்டாள்தனமாகவே தென்பட ஆரம்பிக்கிறது. இதுதான் ஒரு நாத்திகன் உருவாகும் தருணம். அறியா வயதில் அவனுக்குள் திணிக்கப்படும் இறை நம்பிக்கை அறிவு பூர்வமாக எதையும் அலசிப்பார்க்க துணியும் வயதில் சிறிது சிறிதாக அவனிடமிருந்து விலக ஆரம்பிக்கிறது. 

இறை ஏற்பு என்பது மிகவும் எளிது. இது மனம் சம்மந்தப்பட்ட விஷயம். இதையெல்லாம் ஆராய்ந்து பார்க்காமல் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இறை நம்பிக்கையால் ஏற்படும் நிம்மதியை அனுபவிக்க வேண்டும், அதை விட்டுவிட்டு  இதில் தேவையில்லாமல் மூளையை பயன்படுத்தி வருத்திக்கொள்வதில் பயனேதும் இல்லை என்ற பெற்றோர்களின் சமாதானம் அவனுக்கு ஏற்புடையதாக இல்லை. 

இறைவனை ஒரு மாயப் பொருளாக அதாவது மனிதனின் கற்பனைக்கு எட்டாத ஒரு பொருளாக சித்தரிப்பதை அவனால் ஏற்றுக்கொள்ள முடிவதில்லை. 

ஏன்?

தொடரும்

15 comments:

கோவி.கண்ணன் said...

ஏழை பணக்காரன் ஏற்றதாழ்வுகள், உணவு பஞ்சம் இவற்றை சரிசெய்வதற்கான தீர்வு என்று எதையும் சுட்டிகாட்ட இயலாத உலகில் நாத்திகம் இருக்கும், கடவுள் நம்பிக்கை வெறும் அறிவு / நம்பிக்கை தொடர்புடையது என்பதை நான் ஏற்றுக் கொள்வது.

ஒருவேளை உண்ண உணவுக்கு வழி இல்லாதவன் / அடிமையாக நடத்தப்படுபவர்களுக்கு நம்பிக்கை என்பதை தாண்டி கடவுள் நம்பிக்கை எதை தந்துவிடும் ?

தருமி said...

வாங்க .. வந்து பந்தியில கலந்துக்குங்க ... !

அறிவைப் பற்றி அடிக்கடி சொல்கிறீர்கள்.

அச்சமே ஞானத்தின் ஆரம்பம்’ --அப்டியா?

Bagawanjee KA said...

இறைவன் உண்டு என்று சொல்லி வளர்ப்பதே தவறு ,பெற்றோர் தங்களின் கருத்தை வலியத் திணிக்கிறார்கள் ,இந்த திணிப்புதான் சிந்திக்கும் வயதில் நாத்திகனாக உருவெடுக்கக் காரணம் என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும் !
அடுத்த பதிவை ஆவலோடு எதிர்ப்பார்க்கிறேன் !
த ம 1

தி.தமிழ் இளங்கோ said...

வலையுலகிற்கு இப்போது தேவைப்படும் கருப்பொருள் இது.
ஆழ்ந்த அனுபவத்தோடு ஒரு சிந்தனைத் தொடரை எழுதத் தொடங்கியதற்கு நன்றி!

கேள்விகளை கேட்க மட்டுமே தெரிந்த நண்பர்களைச் சந்திக்கத் தயாராக இருங்கள்!

டிபிஆர்.ஜோசப் said...

கோவி.கண்ணன் said...
ஏழை பணக்காரன் ஏற்றதாழ்வுகள், உணவு பஞ்சம் இவற்றை சரிசெய்வதற்கான தீர்வு என்று எதையும் சுட்டிகாட்ட இயலாத உலகில் நாத்திகம் இருக்கும், கடவுள் நம்பிக்கை வெறும் அறிவு / நம்பிக்கை தொடர்புடையது என்பதை நான் ஏற்றுக் கொள்வது. ஒருவேளை உண்ண உணவுக்கு வழி இல்லாதவன் / அடிமையாக நடத்தப்படுபவர்களுக்கு நம்பிக்கை என்பதை தாண்டி கடவுள் நம்பிக்கை எதை தந்துவிடும் ? //

எதையும் தந்துவிடாது. உலகிலுள்ள அனைத்து குறைபாடுகளுக்கும் இறைவனே தீர்வு என்று எந்த ஆன்மீகவாதியும் கூறியதாக எனக்கு நினைவில்லை. இறை ஏற்பு என்பது எந்த பலனையும் எதிர்பாராதது. கோவிலுக்குச் சென்றால் ஏதாவது கிடைக்காதா என்ற எதிர்பார்ப்புடன் செல்பவன் பாமரன். அவனுக்கு இறை ஏற்பும் தெரியாது மறுப்பும் தெரியாது. அவனுக்கு வேண்டியதெல்லாம் அவனுடைய அன்றாட தேவைகள் பூர்த்தியாக வேண்டும், அவ்வளவுதான். அது தெய்வத்தால் முடியும் என்று நம்புகிறான், அவ்வளவே.

உங்கள் வருகைக்கும் கருத்துக்கும் மிக்க நன்றி.

டிபிஆர்.ஜோசப் said...

தருமி said...
வாங்க .. வந்து பந்தியில கலந்துக்குங்க ... !//

அழைப்புக்கு நன்றி.

அறிவைப் பற்றி அடிக்கடி சொல்கிறீர்கள். //

இங்கு எங்காவது அறிவைப் பற்றி சொல்லியிருக்கிறேனா என்ன?

அச்சமே ஞானத்தின் ஆரம்பம்’ --அப்டியா? //

இப்படியும் சொல்லியில்லையே? நீங்கள் இந்த பதிவைப் பற்றித்தானே கூறுகிறீர்கள்? ஒரு குழந்தைக்கு தெய்வத்தை பெற்றோர் இப்படித்தான் அறிமுகப்படுத்துகிறார்கள் என்று மட்டுமே கூறியுள்ளேன். இதில் தவறேதும் உள்ளதா என்ன? இந்த ஏரியாவில் நீங்கள்தானே எக்ஸ்பர்ட்? உங்களுக்கு எவ்வாறு அறிமுகப்படுத்தினார்கள் அதாவது baptismமுக்குப் பிறகு!

உங்கள் வருகைக்கும் கருத்துக்கும் மிக்க நன்றி.

டிபிஆர்.ஜோசப் said...

Bagawanjee KA said...
இறைவன் உண்டு என்று சொல்லி வளர்ப்பதே தவறு ,பெற்றோர் தங்களின் கருத்தை வலியத் திணிக்கிறார்கள் ,இந்த திணிப்புதான் சிந்திக்கும் வயதில் நாத்திகனாக உருவெடுக்கக் காரணம் என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும் !//

உண்மைதான். ஆனால் இது காலம்காலமாக இருந்து வரும் பழக்கம். ஆனால் இந்த தலைமுறையில் அத்தகைய போக்கில் லேசான மாறுதல் ஏற்பட்டுள்ளது. இனி வரும் தலைமுறைகளில் இது மாறலாம்.

உங்கள் வருகைக்கும் கருத்துக்கும் மிக்க நன்றி.

டிபிஆர்.ஜோசப் said...

தி.தமிழ் இளங்கோ said...
வலையுலகிற்கு இப்போது தேவைப்படும் கருப்பொருள் இது.
ஆழ்ந்த அனுபவத்தோடு ஒரு சிந்தனைத் தொடரை எழுதத் தொடங்கியதற்கு நன்றி!

கேள்விகளை கேட்க மட்டுமே தெரிந்த நண்பர்களைச் சந்திக்கத் தயாராக இருங்கள்!//

இங்கு பலரும் கேள்விகளைக் கேட்பதில் படு சூரர்கள். கேட்கட்டும்.

உங்கள் வருகைக்கும் கருத்துக்கும் மிக்க நன்றி

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

நல்லது... தேடல் தொடரட்டும்... அறிந்து கொள்கிறேன்....

ஸ்மார்ட் ஃபோன் விளக்கத்தை ரசித்தேன்...!

Packirisamy N said...

புதிய தொடருக்கு வாழ்த்துக்கள். எனக்கு இறை நம்பிக்கை உண்டு. ஆனால் மனிதனா இறைவனா என்று கேள்வி வந்தால் மனிதனையே ஆதரிப்பேன். நான் சென்று சப்போர்ட் செய்யுமளவுக்கு இருந்தால் அது அவன் இருப்புக்கான நம்பிக்கையைக் குலைக்கிறது. தாங்கள் கூறிய கருத்துக்கள் நியாயமானவைகள்.

டிபிஆர்.ஜோசப் said...

7:33 PM திண்டுக்கல் தனபாலன் said...
நல்லது... தேடல் தொடரட்டும்... அறிந்து கொள்கிறேன்....

ஸ்மார்ட் ஃபோன் விளக்கத்தை ரசித்தேன்...!//

உங்கள் வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி டி.டி.

டிபிஆர்.ஜோசப் said...

Packirisamy N said...
புதிய தொடருக்கு வாழ்த்துக்கள். எனக்கு இறை நம்பிக்கை உண்டு. ஆனால் மனிதனா இறைவனா என்று கேள்வி வந்தால் மனிதனையே ஆதரிப்பேன். நான் சென்று சப்போர்ட் செய்யுமளவுக்கு இருந்தால் அது அவன் இருப்புக்கான நம்பிக்கையைக் குலைக்கிறது. //

இறைவனை நம்புகிறவர்களை அவர்களுடைய நம்பிக்கையை முதலாக வைத்து இன்று பலர் பணம் பார்க்கின்றனர். இது இந்தியாவில் மட்டுமல்ல உலகெங்கிலும் நடக்கத்தான் செய்கிறது. ஆகவேதான் இறைவன் மீதான நம்பிக்கை நாளுக்கு நாள் குறைந்துக்கொண்டே செல்கிறது.

உங்கள் வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி.
ல்

வே.நடனசபாபதி said...

மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய ஒன்றை மிகவும் கருத்தோடும் பொறுப்போடும் அலசி ஆய்ந்து எழுதியிருக்கிறீர்கள். வாழ்த்துக்கள்! தொடர்கிறேன்.

டிபிஆர்.ஜோசப் said...

வே.நடனசபாபதி said...
மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய ஒன்றை மிகவும் கருத்தோடும் பொறுப்போடும் அலசி ஆய்ந்து எழுதியிருக்கிறீர்கள். வாழ்த்துக்கள்! தொடர்கிறேன்

இது சர்ச்சைக்குரியது மட்டுமல்லாமல் பலருடைய உணர்வுகளையும் பாதிக்கக் கூடிய விஷயமாயிற்றே.
ஆகவே இதில் மிகவும் கவனத்துடனேயே என்னுடைய கருத்துக்களையே முன்வைப்பேன்.

டி.என்.முரளிதரன் -மூங்கில் காற்று said...

நாத்திகம் பேசுவது எளிது.

Post a Comment