Wednesday, September 27, 2006

Idle mind is Devil's Workshop

‘நேரம் போகவில்லை போரடிக்குது’ இது சாதாரணமாக நாம் தினமும் கேட்கும் பேச்சு.

Idle mind is Devil’s workshop என்பது ஆங்கிலப் பழமொழி.

ஒரு குட்டிக் கதை..

ஒரு வயதான முனிவர் நாள் முழுவதும் தன்னுடைய ஆசிரமத்தில் தியானத்தில் ஆழ்ந்திருப்பதுண்டு. அந்த ஆசிரமத்தில் சேர்ந்து சில மாதங்களே ஆன ஒரு இளம் துறவி அவரைப் பார்த்து தானும் தியானம் செய்ய முயற்சித்தார்.

ஆனால் அவரால் தொடர்ந்து பத்து நிமிடத்திற்கு மேல் தியானத்தில் மனதை ஒருநிலைப் படுத்த முடியாமல் ஏதேதோ சிந்தனைகள் மனதைப் போட்டு அலைக்கழிப்பதை உணர்ந்தார்.

இவரால் மட்டும் எப்படி நாள் முழுவதும் தியானத்தில் நிலைத்திருக்க முடிகிறது என்று வியந்துபோய் அவர் தியானத்திலிருந்து விடுபடும் நேரத்தில் கேட்க வேண்டும் என்று மணிக்கணக்காய் அதே நோக்கத்துடன் அவருக்கு முன்னர் அமர்ந்து காத்திருந்தார்.

இவர் தன் எதிரில் காத்திருப்பதை எப்படியோ ஞான திருஷ்டியில் உணர்ந்த முனிவர் கண் விழித்து தன்னையே வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்த இளம் துறவியைப் பார்த்து, ‘என்ன வேண்டும்?’ என்று கேட்டார்.

இளம் துறவி, ‘எப்படி சாமீ நீங்க மட்டும் நாள் முழுசும் தியானத்துல ஈடுபடறீங்க? என்னால முழுசா பத்து நிமிஷம் கூட கண்ணெ மூடிக்கிட்டு ஒக்கார முடியலையே?’ என்றார்.

அதற்கு முனிவர், ‘நீ ஏறக்குறைய போன ரெண்டு மணி நேரமா கண்ணெ தொறந்துக்கிட்டு நா முளிப்பேனான்னே காத்துக்கிட்டிருந்தே, சரியா?’ என்றார்.

இளம் துறவி ஆமாம் என்று தலையை அசைத்தார்.

‘அப்போ வேற ஏதாச்சும் நினைவுகள் உன்னை திசை திருப்புச்சா?’

இளம் துறவி அட! ஆமாம்.. என்று நினைத்தார். ‘இல்லையே’ என்றார்.

முனிவர் புன்னகையுடன், ‘அதுதான் ரகசியம். வெறுமனே மனசுல ஒன்னையும் நினைச்சிக்காம தியானம் செய்ய முடியாது. நாம என்ன செய்யணும்னு நினைச்சிக்கிட்டு தியானத்த துவங்குறமோ அதையே மனசுல நிலைப்படுத்தணும்.. அப்படி செய்யறப்போ நீ கண்ண மூடணும்னு கூட அவசியமில்ல.. ஒன்னால தியானத்துல ஆழ்ந்து போக முடியும்.. மனசு வெறுமனே இருந்தா அதுல இறைவன் மட்டுமில்ல.. சாத்தானும் வந்து ஒக்காந்துக்க வாய்ப்பிருக்கு.. பின்னவன் வர்றதுக்கு முன்னால முன்னவர் உன் மனசுல வந்து ஒக்காந்துரணும்.. போ.. நீ மனசுல யாருக்கு இடம் குடுக்கறதுன்னு தீர்மானிச்சப்புறம் தியானத்த துவங்கு.. எந்தவித தடங்கலும் இல்லாம மணிக்கணக்கா, ஏன் நாள் கணக்கா ஒன்னால தியானத்துல ஆழ்ந்து போயிற முடியும்.’ என்று கூறிவிட்டு மீண்டும் தன்னுடைய தியானத்துக்கு திரும்பினார்.

ஆம் நண்பர்களே காலியாய் கிடக்கும் நம் மனசுக்குள் முதலில் நுழைய முயல்வது சாத்தானே.. அது எந்த குறுகிய வாசலிலும் நுழைந்துவிடும்..

ஆனால் இறைவனை வரவழைக்க நம் இதய வாசலை விரிய திறந்து வைக்க வேண்டும்..

வைப்போமா?

6 comments:

மணியன் said...

பயனுள்ள அறிவுரை. பயிலப் பழகுவோம்!!

tbr.joseph said...

வாங்க மணியன்,

பயிலப் பழகுவோம்!! //

கஷ்டம்தான்.. ஆனால் பழகப் பழக கைவந்துவிடக்கூடிய கலைதான்..

ஆத்மன் said...

தியானத்தின் வழி முக்தி அடைய நினைப்போருக்கு நல்ல கதை.

tbr.joseph said...

வாங்க ஆத்மன்,

தியானத்தின் வழி முக்தி அடைய நினைப்போருக்கு..//

அதென்ன ஆத்மன் நினைப்போருக்கு?

தியானம் என்பது முக்தியடைய நினைப்போருக்கு மட்டுமல்லவே.. Meditation என்பது தற்போதைய மேலான்மையின் ஒரு அங்கம்.. (Part of Management Technique)..

ஆவி அம்மணி said...

வாஸ்தவமான கதைதான்.

நீண்ட இடைவெளியில் பதிவுகள் எழுதாமல் இருப்பவர்களை பற்றி சொல்கிறீர்களா?

tbr.joseph said...

வாங்க அமானுஷ்யம்..

(ஆவின்னு எழுதறதுக்கு பயமாருக்குங்க)

நீண்ட இடைவெளியில் பதிவுகள் எழுதாமல் இருப்பவர்களை பற்றி சொல்கிறீர்களா?//

அப்படியா நினைக்கீங்க? அவங்கள்லாம் தியானத்துல இருப்பாங்கன்னு சொல்றீங்களோ.. இருக்கும்:)

Post a Comment