Friday, April 21, 2006

ஆதிமனிதனின் சாபம்!


பைபிள் கதைகள் - 1

பழைய வேதாகமம் (துவக்க நூலில்) இவ்வுலகம் படைக்கப்பட்ட நிகழ்வுகளை விவரிக்கின்றன.

மண்ணுலகையும் விண்ணுலகையும் உண்டாக்கிய இறைவன் விண்ணில் பறக்கும் பறவையினங்களையும் மண்ணுலகில் வாழும் ஊர்வன, நடப்பன என எல்லா விலங்கினங்களையும் படைத்தார். அத்துடன் செடி, மரம், கொடி, பூ மற்றும் பழங்கள், ஆறு, கடல், மலை என எல்லாவற்றையும் படைத்து முடித்த போது அவற்றையெல்லாம் ஆண்டு அனுபவிக்க ஒரு மனித உயிர் தேவை என்பதை உணர்ந்தார்.

ஆகவே தன் கையால் ஒரு பிடி களிமண்ணை எடுத்து தன்னுடைய சாயலில் ஒரு மனிதனை உருவாக்கி அவனுடைய நாசிகளில் தன்னுடைய ஆவியை ஊத மனிதன் உயிர் பெற்றான்.

தான் படைத்த உலகிலேயே மிகவும் அழகான ஒரு நந்தவனத்தில் அவனை இருக்கச் செய்தார். அவன் உண்பதற்குத் தேவையான முக்கனிகளையும் அங்கு விளைவிக்கச் செய்தார். அவன் தாகமடையும்போது குடிப்பதற்கு தெளிந்த சுவையானதொரு நீரோடையையும் படைத்தார்.

இறைவன் தான் உருவாக்கிய மனிதனைப் பார்த்து, ‘நீ இங்குள்ள எல்லாவற்றையும் ஆண்டு அனுபவிக்கலாம். இங்கு இருக்கும் எல்லா மரங்களிலிருந்தும் கனிகளைப் பறித்து உண்ணலாம் ஒரேயொரு மரத்தைத் தவிர. அதை உண்டால் நீ உடனே சாவாய்’ என்று எச்சரித்தார்.

அதுதான் இறைவன் செய்த முதல் தவறு. ஒருவேளை அந்த மரத்திலுள்ள கனியை நீ உண்ண வேண்டாம் என்று சொல்லாமலிருந்தாலும் அதை மனிதம் இனம் கண்டுகொண்டிருக்க மாட்டான். ஆனால் மனிதனைப் படைத்த இறைவன் அவனுடைய குணத்தை அறியாமல் போனதுதான் துரதிர்ஷ்டம். மனித மனம் ஒரு விசித்திரமானதல்லவா?

எதை செய்யாதே என்று எச்சரிக்கப்படுகிறானோ அதை செய்துதான் பார்ப்போமே என்று நினைப்பவன்தானே மனிதன்!

இருப்பினும் நம்முடைய ஆதி மனிதன் தாம் தனியாக இருந்தவரை அப்படியொரு எண்ணம் அவனுக்கு ஏற்படவில்லை.

இறைவன் அவனை அப்படியே விட்டிருக்கலாம். விடவில்லை.

அவன் தனியாக இருப்பதைக் கண்ட இறைவன் அவனுக்கு ஒரு துணையை அளிக்க வேண்டும் என்று எண்ணினார்.

ஒரு நாள், அவனை ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழ்த்தி அவன் விலா எலும்புகளில் உன்றை எடுத்துக்கொண்டு எடுத்த இடத்தைச் சதையால் அடைத்தார் (இது இப்போதும் ஒரு சர்ச்சைக்குரிய விஷயம்தான்.). பிறகு ஆதி மனிதனைப் படைத்ததைப் போலவே அவனுடைய விலா எலும்பைக் கொண்டே ஒரு பெண்ணையும் படைத்து இவள் ஆணிடமிருந்து எடுக்கப்பட்டவள் என்று பொருளில் பெண் என்று பெயரிட்டு ஆணிடம் ஒப்படைத்தார்.

ஆதி மனிதனும் பெண்ணும் ஆடையில்லாமல் இருந்தனர். அதாவது அவர்கள் அதுவரை ஆடையின் அவசியத்தை உணர்ந்திருக்கவில்லை. சந்தோஷமாக தங்களுடைய நாட்களைக் கழித்தனர்.

இறைவன் படைத்த விலங்குகளிலேயே பாம்பு மிகவும் சூழ்ச்சி மிகுந்ததாக இருந்தது (இப்போது மட்டும் என்ன?). அது தன்னுடைய சூழ்ச்சிக்கு இலகுவாக பலியாகக் கூடியது பெண்தான் என்பதை அறிந்திருந்தது.

ஆகவே அது அந்தப் பெண் தனியாக இருந்த சமயம் பார்த்து, ‘இறைவன் உங்களை ஏன் அந்த மரத்தின் கனியை உண்ண வேண்டாம் என்று பணித்திருக்கிறார் தெரியுமா?’ என்று வினவியது.

வியப்புடன்  தன்னைப் பார்த்த பெண்ணிடம், ‘இக் கனியை நீங்கள் உண்டால் உங்களுடைய அகக்கண்கள் திறக்கப்பட்டு நீங்கள் தேவர்களைப் போல இவ்வுலகில் நன்மை தீமைகளை அறிந்துக்கொள்வீர்கள். உங்களுக்கு சாவும் இராது.’ என்றது.

அட, அப்படியா! என்று வியந்த பெண் உடனே தாமதம் செய்யாமல் அம்மரத்தின் கனியைப் பறித்து உண்டாள். அது சுவையுள்ளதாய் இருக்கவே தான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் என்பதுபோல் தன்னுடைய கணவன் ஆதாமுக்கும் கொடுத்தாள்.

பாம்பு கூறியதுபோலவே அவர்களுடைய அகக்கண்கள் திறக்கப்பட தங்களுடைய நிர்வாணத்தை முதன் முதலாக உணர்ந்து நந்தவனத்திலிருந்த அத்தி மர இலைகளைப் பறித்து தங்களுக்கு ஆடைகளைத் தயாரித்துக்கொண்டனர்..

இறைவன் தங்களுக்கு அளித்திருந்த எச்சரிக்கை நினைவுக்கு வரவே அவரைப் பார்ப்பதற்கு அஞ்சி மரங்களுக்கிடையே ஒளிந்துக்கொண்டனர்.

ஆனால் அவர்களால் இறைவனின் பார்வையிலிருந்து தப்ப இயலவில்லை.

தான் பிறப்பித்த கட்டளையை மீறிய ஆணையும் பெண்ணையும் தன் சாயலாக படைக்கப்பட்டவர்களாயிற்றே என்றும் பாராமல் தண்டித்து நந்தவனத்தைவிட்டு விரட்டியடித்தார் இறைவன்..

தன்னுடைய அன்றாட உணவுக்கு நெற்றி வேர்வை நிலத்தில் விழ உழைத்துத்தான் பிழைக்க வேண்டும் என்ற இறைவனின் சாபத்திற்கு உள்ளானான் உலகின் முதல் மனிதன் ஆதாம்..

பைபிள் கதைகள் தொடரும்..

0 comments:

Post a Comment