Saturday, April 15, 2006

அன்பே கல்வாரி அன்பே - கி. கீதங்கள் 9

யேசு சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரித்து அடக்கப்பட்டாகிவிட்டது.

இவ்வேளையில் அவருடைய உரோமை வீரர்கள் கையில் அனுபவித்த கொடுமைகளும், வேதனைகளும், அவமானங்களும் நம் கண் முன்னே வருகின்றன.

அத்தகைய வேளையிலும் அவர் அவர்களுக்காக தன் தந்தையிடம் மன்னிப்பு கோருகிறார்.

தன் சிலுவையடியில் நின்றுக்கொண்டிருந்த தன் தாய்க்கு ஒரு மகனை தேடித் தருகிறார். தான் மிகவும் அன்பு செய்த சீடரின் பாதுகாப்பில் அவரை விட்டுச் செல்கிறார்.

ஆகவே, அவருடைய தாயன்பையும் பிறரன்பையும் போற்றி இயற்றப்பட்ட பாடலைப் பற்றி இன்று எழுதலாம் என்று இப்பாடலை தெரிந்தெடுத்தேன்.

அன்பே கல்வாரி அன்பே
உம்மைப் பார்க்கையிலே
என் உள்ளம் உடையுதப்பா

தாகம் தாகம் என்றீர்
எனக்காய் எங்கி நின்றீர்
பாவங்கள் சுமந்தீர் - எங்கள்
பரிகாரப் பலியானீர்

காயங்கள் பார்க்கின்றேன்
கண்ணீர் வடிக்கின்றேன்
தூய திரு இரத்தமே
துடிக்கும் தாயுள்ளமே

அணைக்கும் கரங்களிலே
ஆணிகளா சுவாமி
நினைத்துப் பார்க்கையிலே
நெஞ்சம் உருகுதய்யா

நெஞ்சிலே ஓர் ஊற்று
நதியாய் பாயுதய்யா
மனிதர்கள் மூழ்கணுமே - எல்லா
மறுரூபம் ஆகணுமே

*****


அவர் சிலுவையின் உச்சியிலிருந்து தாகமாயிருக்கிறது என்றபோது அவருக்குக் கிடைத்ததென்ன? கசப்பான காடியில் தோய்த்தெடுக்கப்பட்ட கடற் காளான்!

நம் உடம்பில் பட்ட காயங்களைப் பார்த்ததுமே கண்ணீர் வடிப்பது நம்முடைய கண்கள்தானே.. வலியின் வேதனையில் கதறுவது நம் வாய்தானே..

யேசுவின் கரங்களிலும் கால்களிலும் ஆணிகொண்டு அறைந்தது உரோமை வீரர்கள்தான். அவர்கள் செய்தது அறியாமையால் . அவர் இறைவனின் பரிசுத்த தூதர், இறைமகன் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை. அவரை வெறும் யூதர் குலத்தில் தோன்றிய மற்றுமொரு கலகக்காரன் என்று மட்டுமே அறிந்திருந்தனர்.

அவரை சிலுவை மரணத்திற்கு அவர்களுடைய தலைவன் பிலாத்து தீர்ப்பிட்டதும் அவரை நிறைவேற்றுவது மட்டுமே அவர்களுடைய பணியாய் இருந்தது. மேலும் யூத மத குருக்கள் அவர்மேல் சாற்றிய குற்றச்சாட்டில் முக்கியமானது அவர் தன்னை கடவுளின் மகன் என்று பறைசாற்றிக்கொண்டார் என்பது. அவர்களைப் பொறுத்தவரை அது அவர்களுடைய ஈடில்லா மன்னன் சீசருக்கு எதிரானது.

ஆகவே அவர்களைப் பொறுத்தவரை அவரை எள்ளி நகையாடி, பிரம்பால் அடித்து, முள் மூடி சூட்டி யூதர்களின் அரசே வாழி என்று கேவலப்படுத்தியதில் தவறொன்றும் இல்லை.

அதனால்தானே யேசு அவர்கள் செய்வது இன்னதென தெரியாமல் தெரியாமல் செய்கிறார்கள் தந்தையே அவர்களை மன்னியும் என்று வேண்டினார்.

ஆனால் நானும் என்னைப் போன்ற கிறிஸ்த்துவர்களும் தினம் தினம் நாங்கள் செய்யும் பாவச் செயல்களால், தீய சிந்தனைகளால், கடுஞ்சொற்களால் அவருடைய கரங்களிலும் கால்களிலும் ஆணியால் துளைக்கிறோமே..

உரோமை வீரர்களால் அறையப்பட்ட ஆணிகளோ அவருடைய உடலை மட்டுமே கிழித்தன. ஆனால் நான் செய்யும் பாவங்களோ அவருடைய கனிந்த இதயத்தையல்லவா கிழிக்கின்றனவே.

அதை எப்படி நான் சரிசெய்யப் போகிறேன்?

நான் செய்வது தவறென தெரிந்தும் அதை நான் செய்கிறேனே, எனக்கு மன்னிப்பு உண்டா?

நெஞ்சிலே ஓர் ஊற்று
நதியாய் பாயுதய்யா
மனிதர்கள் மூழ்கணுமே - எல்லா
மறுரூபம் கணுமே


ஆம் ஐயா, என்னுடைய பாவங்களின் சுமையால் அமுங்கிப்போய் என்னுடைய மனதுக்குள் ஒரு பச்சாதாப, பாவ மன்னிப்பு ஊற்று நதியாய் பாயுதய்யா..

அதில் நானும் என்னைப் போன்ற மனிதர்களும் மூழ்கி தூய்மைப் பெறவேண்டும் ஐயா.. தூய்மைப் பெறவேண்டும்..

**********

2 comments:

G.Ragavan said...

உண்மைதான் ஜோசப் சார். இது மட்டும் பின்னூட்டமாகச் சொன்னாலே போதும்.

tbr.joseph said...

நன்றி ராகவன்.

Post a Comment